ΜΙΚΡΑ ΤΕΡΑΤΑΚΙΑ
Θέλετε να αντιδράσετε στο μήνυμα; Φτιάξτε έναν λογαριασμό και συνδεθείτε για να συνεχίσετε.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...

Πήγαινε κάτω

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Empty ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Κυρ Δεκ 09, 2007 8:50 pm

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΣΠΙΡΤΑ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... 92792310

του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Τι κρύο που έκανε!

Έπεφτε χιόνι και κόντευε να νυχτώσει. ‘Ήταν η τελευταία βραδιά του χρόνου, η παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Μέσα σ’ εκείνο το κρύο και σ’ εκείνο το σκοτάδι, ένα φτωχό κοριτσάκι περπατούσε στο δρόμο, χωρίς να φοράει τίποτα στο κεφάλι του, ούτε στα πόδια του.

Η αλήθεια είναι πως, όταν βγήκε από το σπίτι της, φορούσε παντούφλες, αλλά δεν της κράτησαν πολύ: ήταν κάτι μεγάλες παντούφλες, που τις είχε λιώσει η μητέρα της, τόσο μεγάλες ώστε η μικρή τις έχασε, καθώς έτρεξε να περάσει το δρόμο, ανάμεσα σε δυο αμάξια που λίγο έλειψε να την χτυπήσουν. Τη μια την έχασε. Την άλλη, τη βρήκε ένα παιδί και την πήρε μαζί του, για να τη δώσει στην αδερφούλα του, να την κάνει κούνια για την κούκλα της.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Spirta10



Το κοριτσάκι βάδιζε ξυπόλητο και τα πόδια του είχανε μελανιάσει από το κρύο. Μέσα στην τσέπη της κουρελιασμένης ποδιάς της είχε ένα σωρό σπίρτα. Στο χέρι της κρατούσε κι άλλα κουτιά γεμάτα, γιατί αυτή τη δουλειά έκανε: πουλούσε κουτιά με σπίρτα στους δρόμους
Όμως εκείνη την ημέρα δεν είχε πουλήσει ούτε ένα κουτί, γιατί οι άνθρωποι έτρεχαν να προφυλαχτούν από το κρύο κι από το χιόνι, και κανείς δε στεκόταν για ν’ αγοράσει σπίρτα. Δεν είχε πουλήσει ούτε ένα κουτί και δεν είχε ούτε μια δεκάρα στην τσέπη της.

Το κοριτσάκι πεινούσε και κρύωνε κι ήταν αδύνατο, κι έτρεμε ολόκληρο.
Η καημένη η μικρούλα!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Spirta11



Οι νιφάδες του χιονιού έπεφταν στα ξανθά της μαλλιά, που σχημάτιζαν μπούκλες γύρω απ’ το λαιμό της. Τα φώτα έκαναν να λάμπουν τα τζάμια των παραθυριών κι έφτανε ως το δρόμο η μυρωδιά από τα πουλερικά που έψηναν στις κουζίνες. Ήταν παραμονή της Πρωτοχρονιάς, σε μια γωνιά, ανάμεσα σε δυο σπίτια.

Το κοριτσάκι πάγωνε όλο και πιο πολύ, αλλά δεν τολμούσε να γυρίσει σπίτι της: θα πήγαινε τα κουτιά με τα σπίρτα, κι ούτε μια δεκάρα. Ο πατέρας της θα τη μάλωνε κι άλλωστε, μήπως και μέσα στο σπίτι της δεν έκανε τόσο κρύο; Έμεναν ψηλά, σε μια σοφίτα, κι ο άνεμος φυσούσε ανάμεσα απ’ τις τρύπες της σκεπής, μ’ όλο που τις πιο μεγάλες τις είχανε βουλώσει με άχυρο και με κουρέλια. Τα καημένα τα χεράκια της δεν τα’ νιωθε πια από το πολύ το κρύο .Ένα σπίρτο θα τα ζέσταινε λιγάκι.

Αν τολμούσε να βγάλει ένα, μονάχα ένα, απ’ το κουτί και να τ’ ανάψει να ζεστάνει τα δάχτυλά της; Τράβηξε ένα: κριτς! Πώς έλαμψε! Πώς άναψε! Ήτανε μια φλογίτσα καθαρή και ζεστή κι έμοιαζε με κεράκι, καθώς τη σκέπασε με τις χούφτες της. Τι παράξενο φως!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Spir110

Έμοιαζε τώρα μ’ ένα κοριτσάκι, καθισμένο μπροστά σε μια μεγάλη σιδερένια σόμπα, που το σκέπασμά της ήτανε γυαλιστερό. Η φωτιά έκαιγε εκεί μέσα τόσο υπέροχα και ζέσταινε τόσο καλά!

Αλλά τι έγινε;

Μόλις το κοριτσάκι άπλωσε τα ποδαράκια του για να τα ζεστάνει, η φλόγα έσβησε και η σόμπα εξαφανίστηκε.

Η μικρούλα βρέθηκε καθισμένη στη γωνιά της, ανάμεσα σε δυο σπίτια, και κρατούσε στο χέρι της ένα σπίρτο καμένο.

Άναψε και δεύτερο σπίρτο, και, καθώς η λάμψη έπεσε πάνω στον τοίχο του σπιτιού, ο τοίχος έγινε διάφανος σαν ατμός.

Το κοριτσάκι μπορούσε τώρα να δει ένα μεγάλο δωμάτιο, όπου ήταν στρωμένο ένα τραπέζι, με κάτασπρο τραπεζομάντιλο, με πιάτα από πορσελάνη που αστραφτοκοπούσαν και με μια μεγάλη πιατέλα, όπου μια χήνα ψητή άχνιζε και σκόρπιζε μια ορεχτική ευωδιά.



ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Spir310


Τι έκπληξη! Τι ευτυχία!

Ξαφνικά, η ψημένη χήνα πήδησε από την πιατέλα και κύλησε στο πάτωμα, με το πιρούνι και το μαχαίρι καρφωμένα απάνω της. Κι η ψημένη χήνα κύλήσε ως εκεί που καθότανε το φτωχό κοριτσάκι.

Αλλά το σπίρτο έσβησε και, μπροστά στη μικρούλα, ορθώθηκε πάλι ο χοντρός και κρύος τοίχος των σπιτιών.

Άναψε αμέσως και τρίτο σπίρτο.

Και τότε το φτωχό κοριτσάκι είδε πως καθόταν κάτω από ένα υπέροχο Χριστουγεννιάτικο δέντρο.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... 92291310

Ήτανε πιο μεγάλο και πιο πλούσια στολισμένο, από κείνο που είχε δει, τα περασμένα Χριστούγεννα μέσα από τη τζαμένια πόρτα, στο μέγαρο του πλούσιου εμπόρου.

Χίλια κεράκια ήταν αναμμένα πάνω στα πράσινα κλαδιά του και κάτι πολύχρωμες εικόνες, σαν εκείνες που στολίζουν τις βιτρίνες των μαγαζιών, θαρρείς και της χαμογελούσαν.

Το φτωχό κοριτσάκι σήκωσε τα δυο του χεράκια.

Το σπίρτο έσβησε.

Όλα τα κεράκια του Χριστουγεννιάτικου δέντρου ανέβαιναν, ανέβαιναν και τότε είδε πως δεν ήταν κεράκια, αλλά αστέρια.

Ένα απ’ αυτά τ’ αστέρια έπεσε και χάραξε μια φωτεινή γραμμή στον ουρανό.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... 94596310



«Κάποιος πεθαίνει» μουρμούρισε το κοριτσάκι.

Γιατί η γιαγιά του, που μόνο εκείνη ήτανε καλή γι’ αυτό, αλλά δεν ζούσε πια, έλεγε συχνά:

«Όταν πέφτει ένα αστέρι, μια ψυχούλα ανεβαίνει στο Θεό.»

Το φτωχό κοριτσάκι άναψε άλλο σπίρτο. Μέσα στη λάμψη του, παρουσιάστηκε η γιαγιά της που της χαμογελούσε.

«Γιαγιά», φώναξε η μικρούλα, «πάρε με μαζί σου. Όταν θα σβήσω το σπίρτο, ξέρω πως δε θα είσαι πια εδώ. Θα χαθείς, όπως χάθηκαν η αναμμένη σόμπα, η ψημένη χήνα και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο.»

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Spgiag10


Πήρε το κοριτσάκι στην αγκαλιά της η γιαγιά, και πέταξαν κι οι δυο χαρούμενες, μέσα σ’ εκείνη τη λάμψη. Δεν υπήρχε πια ούτε κρύο, ούτε πείνα, ούτε αγωνία. Ήταν κοντά στο Θεό!


ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Perle10
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Holly-10


Έχει επεξεργασθεί από τον/την στις Δευ Δεκ 10, 2007 4:47 pm, 2 φορές συνολικά
ΜΑΡΙΟΡΗ
ΜΑΡΙΟΡΗ
Εκτάκι
Εκτάκι

Αριθμός μηνυμάτων : 834
Registration date : 21/11/2007

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Empty ΤΟ ΑΓΓΕΛΑΚΙ ΤΗΣ ΦΟΥΝΤΩΤΗΣ ΓΙΡΛΑΝΤΑΣ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Κυρ Δεκ 09, 2007 10:17 pm

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... 93193211

ΤΟ ΑΓΓΕΛΑΚΙ ΤΗΣ ΦΟΥΝΤΩΤΗΣ ΓΙΡΛΑΝΤΑΣ


-Έρχονται τα Χριστούγεννα! φώναξε χαρούμενα ένα χειμωνιάτικο πρωινό ο μικρός άγγελος.
Η Χριστουγεννιάτικη φουντωτή γιρλάντα με τους εφτά αγγέλους που κρέμονταν από πάνω της, τινάχτηκε ολόκληρη.
-Μας ξύπνησες! διαμαρτυρήθηκαν οι άγγελοι με μια φωνή.
Τι σε έπιασε και φωνάζεις ξαφνικά;
-Έρχονται! Έρχονται τα Χριστούγεννα! φώναξε και πάλι ο μικρός άγγελος.
Οι άλλοι άγγελοι χασμουρήθηκαν.
Ίσιωσαν τα χάρτινα φτερά τους που ήταν σκεπασμένα με λείο και μαλακό ύφασμα και ρώτησαν το μικρό τους αδερφό.
-Και εσύ που το ξέρεις; Μέσα σε αυτό το κουτί που είμαστε κλεισμένοι, δεν έχουμε ούτε ημερολόγια, ούτε ρολόγια. Πως μπορούμε να ξέρουμε τι εποχή είναι, αν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα; Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε τη στιγμή που κάποιος θα ανοίξει το καπάκι από το κουτί και θα μας τοποθετήσει με τα άλλα στολίδια πάνω στο δέντρο.
-Κι όμως εγώ ξέρω πως έρχονται τα Χριστούγεννα! Τα μυρίζω!
Οι άγγελοι της φουντωτής γιρλάντας έξυσαν συγχρονισμένοι σαν χορευτές μπαλέτου, το φτιαγμένο από γουνίτσα φωτοστέφανο στο κεφάλι τους.
-Τα μυρίζεις; απόρησαν! Α, εσύ είσαι τελείως χαζούλης!
-Μα ναι! επέμενε ο μικρός άγγελος. Τα μυρίζω στον αέρα που έχει γίνει υγρός και βαρύς. Στη μυρωδιά από τα ξύλα που καίγονται στο τζάκι. Στα γλυκά με κανέλα και μέλι που φτιάχνουν στην κουζίνα του σπιτιού. Έρχονται Χριστούγεννα σας λέω!
-Εμείς το μόνο που μυρίζουμε εδώ μέσα είναι κλεισούρα και σκόνη. Κοιμήσου μικρέ. Έχουμε καιρό ακόμα μέχρι τα Χριστούγεννα του είπαν οι άγγελοι και ξάπλωσαν πάνω στο βαμβάκι που είχαν για στρώμα για να μη τσαλακωθούν και σκιστούν.

Όμως ο μικρός άγγελος, ο τελευταίος στη φουντωτή γιρλάντα με τους αγγέλους, δεν μπορούσε να κοιμηθεί από την χαρά και την προσμονή. Έφταναν τα Χριστούγεννα και επιτέλους θα βρισκότανε και πάλι πάνω στο στολισμένο δέντρο. Εκεί μπορούσε να βλέπει όλο το σπίτι, στολισμένο με γκι και κορδέλες.
Να λιγουρεύεται το γιορτινό τραπέζι με τα γλυκά και τα φαγητά που μοσχοβολούσαν. Να λικνίζεται στο ρυθμό των όμορφων τραγουδιών που ηχούσαν παντού και να χαίρεται με τα γέλια, τα παιχνίδια και τις κλεφτές ανυπόμονες ματιές των παιδιών στα κουτιά με τα δώρα κάτω από τα κλαδιά του έλατου.

Και να που πραγματικά είχε δίκιο.
Τα Χριστούγεννα πλησίαζαν με γοργούς ρυθμούς και κάποια μαγική στιγμή, το καπάκι του κουτιού που κρατούσε κλειστή την φουντωτή Χριστουγεννιάτικη γιρλάντα με τους εφτά αγγέλους άνοιξε.
Το φως ξεχύθηκε λαμπρό και ζεστό μέσα στο κουτί και ξύπνησε τα αγγελάκια που χαρούμενα φώναξαν όλα μαζί πια:
-Ήρθαν τα Χριστούγεννα! Ήρθαν τα Χριστούγεννα!
Μαζί με αυτό, άνοιξαν και άλλα κουτιά.
Το μεγάλο κουτί με τις γυάλινες μπάλες που τσούλησαν γρήγορα στο χαλί.
Το κουτί με τους βελούδινους φιόγκους που τεντώθηκαν νυσταγμένοι.
Το κουτί με τις καμπάνες που με μιας άρχισαν να χτυπάνε.
Τον ξύλινο καρυοθραύστη που ακόνισε την μασέλα του.
Τα Άγιο-Bασιλάκια που κρατούσαν κιθάρες και βιολιά στα χέρια τους.
Και στη γλώσσα των παιχνιδιών που κανείς δεν γνωρίζει και δεν ακούει, άρχισαν όλα τα στολίδια να πανηγυρίζουν, να γελάνε και να τραγουδάνε χαρούμενα που μετά από μεγάλη αναμονή οι γιορτές έφτασαν και το φως της μέρας ανέδειξε τα όμορφα χρώματα τους.
Μα πιο πολύ χαρούμενος ήταν ο μικρός άγγελος της φουντωτής γιρλάντας. Γιατί αυτός ήξερε πιο μπροστά από τα άλλα στολίδια πως τα Χριστούγεννα είχαν φτάσει.
Το μύριζε και το ένιωθε μέσα στην καρδιά του και δεν έβλεπε την ώρα να σταθεί πάνω στο δέντρο και πάλι.
Και η στιγμή αυτή είχε φτάσει.
Τα λεπτά χέρια μιας όμορφης γυναίκας με μακριά μπουκλωτά μαλλιά μπήκαν μέσα στο κουτί και έπιασαν την γιρλάντα με τους αγγέλους. Η καρδιά του μικρού αγγέλου πήγε να σπάσει.
-Τώρα θα πετάξω ψηλά στο έλατο, σκέφτηκε. Θα δω το στολισμένο σπίτι, τα παιδάκια που τρέχουν γύρω από τα σκορπισμένα στο σαλόνι στολίδια και δώρα, τα χαμόγελα στα πρόσωπα όλων να ζεσταίνουν το κρύο που ένιωθα τόσο καιρό μέσα στο κουτί.

Μα καθώς σκεφτόταν όλα αυτά, χρατς!
Το χάρτινο φτερό του πιάστηκε στο καπάκι από το κουτί που δεν είχε καλά ανοίξει και κόπηκε στη μέση.
-Αχ τι κρίμα! Έσκισα το φτερό του τελευταίου στη σειρά αγγέλου. Δεν πειράζει.
Τώρα η γιρλάντα θα έχει μόνο έξι αγγέλους, είπε η γυναίκα με τα μπουκλωτά μαλλιά και παίρνοντας στα χέρια της ένα ψαλίδι έκοψε το σκοινί που συγκρατούσε τον άγγελο στην φουντωτή γιρλάντα και τον έβαλε και πάλι μέσα στο κουτί.

Όλα τότε ησύχασαν.
Τα στολίδια έπαψαν να γελάνε και να φωνάζουνε στη γλώσσα των παιχνιδιών.
Το φως που έλουζε τα κουτιά χλόμιασε και το κρύο σκέπασε τον μικρό άγγελο με το σκισμένο φτερό, που έμεινε ξαπλωμένος στον πάτο του κουτιού.
-Δεν θα γνωρίσω τα φετινά Χριστούγεννα.
Δεν θα μυρίσω τα φρεσκοψημένα γλυκά στο φούρνο.
Δε θα τραγουδήσω μαζί με τα παιδιά, που θα στέκονται στην πόρτα χτυπώντας τριγωνάκια τα κάλαντα για τον Χριστούλη, είπε πολύ λυπημένος ο μικρός άγγελος και χάρτινα δάκρυα άρχισαν να πέφτουν από τα ζωγραφισμένα μάτια του.

Μα πριν προλάβει να κρυώσει η καρδούλα του, άλλο ένα χέρι μπήκε μέσα στο κουτί.
Ήταν μικρό και στρουμπουλό και άρχισε να ψαχουλεύει το κουτί ανακατεύοντας το μπαμπάκι του πάτου τόσο, που ο άγγελος έκανε τούμπες.

Ύστερα, έπιασε τον μικρό άγγελο που έστεκε, χωρίς την γιρλάντα, μόνος με το σκισμένο φτερό του. Κι όταν το χέρι τον σήκωσε, ο άγγελος, έστω και με ένα φτερό, πέταξε ψηλά κι αντίκρισε ένα μικρό παιδάκι, που ίσα ίσα στεκόταν στα ποδαράκια του και περπατούσε άτσαλα.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Christ11


Το μικρό παιδάκι με τον άγγελο στο τεντωμένο του χέρι έφτασε στραβοπατώντας τη γυναίκα με τα μπουκλωτά μαλλιά και της έδωσε τον άγγελο.
-Θέλεις να τον βάλουμε κι αυτόν στο δέντρο; ρώτησε η γυναίκα.
Το παιδάκι γέλασε τότε τόσο τρανταχτά και γλυκά, που ο μικρός άγγελος έπαψε πια να κρυώνει και μια μαγική θαλπωρή τον τύλιξε.

Η γυναίκα πήρε τον μικρό άγγελο από το χεράκι του παιδιού, του τίναξε από πάνω του τα ανακατεμένα μπαμπάκια και με προσοχή κόλλησε το μισό φτερό που του έλειπε.
Ύστερα, ανεβαίνοντας σε μια μεγάλη σκάλα τον έβαλε πιο ψηλά από τα άλλα στολίδια, πιο ψηλά ακόμα και από την γιρλάντα των έξι αγγέλων.
Στην κορυφή του δέντρου!

Και καθώς το μικρό παιδάκι είδε τον άγγελο τόσο λαμπερό και όμορφο άρχισε να χτυπάει παλαμάκια και για μια στιγμή φάνηκε σε όλους πως ο μικρός άγγελος ζωντάνεψε κι έγινε ένας αληθινός άγγελος που είχε κατέβει από τον ουρανό για να αναγγείλει τη γέννηση του Χριστού.

Κι εκεί απάνω ο μικρός άγγελος έζησε τα πιο όμορφα Χριστούγεννα που είχε ζήσει ποτέ του.
Με μυρωδιές, με τραγούδια, με γέλια και παιχνίδια, μα και με κάτι ακόμα που έκανε τις γιορτινές μέρες πιο πλούσιες και πιο ζεστές.
Με αγάπη!
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Xtree210
ΜΑΡΙΟΡΗ
ΜΑΡΙΟΡΗ
Εκτάκι
Εκτάκι

Αριθμός μηνυμάτων : 834
Registration date : 21/11/2007

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Empty Απ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...

Δημοσίευση από ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Σαβ Δεκ 22, 2007 7:11 pm

Μέρες που είναι, πρέπει νομίζω κι εγώ να πω ένα παραμύθι. Και θα το αρχίσω με τρόπο παραδοσιακό αλλά και ταιριαστό με τη στολή μου:

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... 14800710
Κόκκινη κλωστή δεμένη
στην ανέμη τυλιγμένη.
Δώσ' της κλώτσο να γυρίσει
παραμύθι ν' αρχινίσει.



Αρχή του παραμυθιού μας, καλησπέρα της αφεντιάς σας...

ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΜΠΕΛΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΪ-ΒΑΣΙΛΗ


Ήταν μια χρονιά, που όλα πήγαν στραβά για τον Αϊ-Βασίλη. Κατ’ αρχήν, τα ποντίκια του’ χαν τρυπήσει το σάκο και τα παιχνίδια του έπεφταν.

Μετά ανακάλυψε ότι τα καλικαντζαράκια είχαν αυξηθεί μέσα στις χριστουγεννιάτικες καλές του μπότες. Επίσης οι καλικάντζαροι είχαν χρησιμοποιήσει όλα τα χαρτιά για να ζωγραφίσουν, κι έτσι δεν του ’μεινε χαρτί για να απαντήσει σε όλους όσους του είχαν στείλει γράμματα. Κι όταν πήδηξε στο έλκηθρο του, χτύπησε σε μια πέτρα, που ένα από τα καλικαντζαράκια είχε τοποθετήσει εκεί.
Τελικά ξεκίνησε μια ώρα αργότερα, με τα φτερνίσματα των ελαφιών να του τρυπάνε τ’ αυτιά. Ήταν όλα κρυωμένα κι αισθάνονταν πολύ χάλια. Ο Αϊ-Βασίλης έπρεπε να τα κάνει να τρέξουν γρηγορότερα για να αναπληρώσει την χαμένη ώρα. Δεν τολμούσε να σκεφτεί τι θα γινόταν αν δεν προλάβαινε να επισκεφτεί όλα τα παιδιά του κόσμου πριν ξημερώσει.

Έτρεχαν σαν τον άνεμο με τα κουδουνάκια να χτυπάνε δυνατά και έφτασαν στο πρώτο σπίτι. Ο Αϊ-Βασίλης γλίστρησε απ’ την καμινάδα όπως ο πυροσβέστης απ’ το κοντάρι. Και γέμισε κάθε κάλτσα δίπλα στα κοιμισμένα παιδιά. Μετά ξεκίνησαν, για το επόμενο χωριό, την επόμενη πόλη, την επόμενη χώρα ώσπου… Η μυτούλα του Τάραν, σταμάτησε να λάμπει. Ξαφνικά ήταν πολύ πολύ σκοτεινά. Βρίσκονταν στο μέσο του πουθενά και δεν υπήρχαν φώτα από κάτω για να τους καθοδηγήσουν. Το ελάφι σταμάτησε.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... 91391510


«Τι συμβαίνει Τάραν;» είπε ο Αϊ-Βασίλης.
«Να, είναι αυτό το κρύωμα στη μύτη» είπε ο Τάραν.
«Έκανε τη μύτη μου να σταματήσει να λάμπει».
«Μα τις μπότες μου!», είπε ο Αϊ-Βασίλης θυμωμένος. Έσκυψε μπροστά απ’ το έλκηθρο και βρήκε ένα φακό. Όταν τον άναψε, μια λεπτή γραμμή φωτός ξεχύθηκε μπροστά του.
«Μα τη γενειάδα μου», είπε ο Αϊ-Βασίλης.

«Αυτό είναι όλο κι όλο το φως που έχουμε, και δε θα διαρκέσει για πολύ. Μόνο ένα πράγμα μπορούμε να κάνουμε, θα πρέπει να ξυπνήσουμε τον Άνθρωπο του Φεγγαριού».


ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Xmas4110



Μόλις το είπε, βογγητά απογοήτευσης βγήκαν απ΄ τα ελάφια. Δε φτάνει που έκαναν το γύρο του κόσμου, κρυωμένα, έπρεπε να πάνε επίσκεψη και στον Άνθρωπο του Φεγγαριού. Άλλωστε ήταν τόσο γκρινιάρης.

«Ελάτε τώρα», είπε ο Αϊ-Βασίλης. «Πρέπει να πηγαίνουμε. Έχουμε ήδη αργήσει».

Οδήγησε το έλκηθρο μακριά απ’ τη γη και πετάξανε προς τα πάνω, καθοδηγούμενοι απ’ τη λεπτή φωτεινή γραμμή. Δεν πήρε πολύ ώρα. Ήταν πιο γρήγορο να πάνε στο φεγγάρι παρά να κάνουν το γύρω του κόσμου. Μόλις έφτασαν, ο Αϊ-Βασίλης βγήκε απ’ το έλκηθρο κι έτρεξε προς την πόρτα του Ανθρώπου του Φεγγαριού. Χτύπησε δυνατά. Δεν πήρε απάντηση. Ξαναχτύπησε. Πάλι καμιά απάντηση. Ένα δυνατό ροχαλητό αντηχούσε γύρω απ’ το σπίτι του.

«Μα τις μπότες μου!», είπε ο Αϊ-Βασίλης. «Ποτέ δεν πρόκειται να τον ξυπνήσουμε».

Τα ελάφια κάθονταν δυσαρεστημένα χτυπώντας τα πόδια τους.

«Ελάτε τώρα, ελάφια. Θέλω να κοπανήσετε τις οπλές σας, να χλιμιντρίσετε όσο πιο πολύ μπορείτε και να χοροπηδήσετε για να κάνετε τα καμπανάκια σας να κουδουνίσουν».
«Αφού είμαστε κρυωμένοι! Τι θα γίνει με τους λαιμούς μας;» διαμαρτυρήθηκε ο Ρούντολφ.
«Δεν πειράζει», είπε ο Αϊ-Βασίλης. «Αυτό είναι επείγον!»

‘Έτσι τα ελάφια έκαναν ό,τι τους είπε.
Ο θόρυβος ήταν τρομερός. Ο Αϊ-Βασίλης προσπαθούσε κι αυτός, φωνάζοντας ΧΟ!ΧΟ!ΧΟ! όσο πιο δυνατά μπορούσε.

Ξαφνικά, ένα φως άναψε μες στο σπίτι και μια γκρινιάρικη φωνή ακούστηκε.
«Τι συμβαίνει; Ποιος κάνει τόση φασαρία; Ποιος τόλμησε να με ξυπνήσει σε μια απ’ τις λίγες μέρες που μπορώ να κοιμηθώ; Μίλα αμέσως!»

«Λυπάμαι πολύ», είπε ο Αϊ-Βασίλης, «αλλά χρειαζόμαστε τη βοήθειά σου. Είμαι ο Αϊ-Βασίλης και κάνω το γύρο του κόσμου, μοιράζοντας δώρα. Αλλά η μύτη του Τάραν έσβησε και δε μπορούμε να βλέπουμε προς τα πού πάμε».

Η πόρτα του σπιτιού άνοιξε κι ένας πελώριος, κακοδιάθετος άνθρωπος εμφανίστηκε. «Υποθέτω ότι θα θέλετε να δουλέψω, έτσι δεν είναι;» είπε ο Άνθρωπος του Φεγγαριού. «Έρχεστε εδώ και με ξυπνάτε με τους θορύβους σας και τώρα θέλετε να δουλέψω. Γιατί θα’ πρεπε;…»

Ο Αϊ-Βασίλης πήρε μια βαθιά ανάσα και τα ελάφια κούνησαν τα κεφάλια τους ανήσυχα. «Πολλά παιδιά θα είναι δυστυχισμένα, άμα ξυπνήσουν το πρωί και δε βρουν τα δώρα τους», είπε ο Αϊ-Βασίλης.

«Εμένα κανείς δε μου’ χει κάνει ποτέ δώρο», γκρίνιασε ο Άνθρωπος του Φεγγαριού. «Ποτέ. Ούτε καν μια χριστουγεννιάτικη κάρτα. Μισώ τα Χριστούγεννα. Γι’ αυτό πάντα κοιμάμαι την παραμονή των Χριστουγέννων, αντί να δουλεύω».

Ο Αϊ-Βασίλης άκουσε υπομονετικά και μετά του ήρθε μια ιδέα.

«Θα σου πω τι θα γίνει», είπε. «Θα σου φέρω εγώ δώρα. Θα ’ρχομαι με τα ελάφια μου κάθε χρόνο, αφού έχουμε γυρίσει όλο τον κόσμο, και θα τρώμε πίτες, θα συζητάμε κι εσύ θα ανοίγεις δώρα μπροστά στο τζάκι. Αλλά για αντάλλαγμα πρέπει να υποσχεθείς ότι πάντα θα δουλεύεις την παραμονή των Χριστουγέννων, ώστε πάντα να βρίσκω το δρόμο μου».

Ένα σπινθηροβόλο βλέμμα εμφανίστηκε στο κατσούφικο πρόσωπο του Ανθρώπου του Φεγγαριού.
«Αλήθεια το λες;»

«Στρώσου στη δουλειά τώρα», είπε ο Αϊ-Βασίλης «και θα έρθω για πρωινό και θα σου φέρω τα δώρα σου».

Ο Άνθρωπος του Φεγγαριού εξαφανίστηκε μέσα, χωρίς άλλη κουβέντα. Ξαφνικά, όλο το μέρος λούστηκε στο φως. Τα ελάφια ανοιγόκλεισαν τα μάτια τους μισοτυφλωμένα. Ο Αϊ-Βασίλης πήδηξε στο έλκηθρο.

«Ελάτε λοιπόν», είπε. «Τρέξτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε. Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο».

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Clip-a10


Και ξεκίνησαν προς τα κάτω, όλο και πιο κάτω, ώσπου είδαν τις κορυφές των δέντρων και των σπιτιών. Όταν ο Αϊ-Βασίλης γύρισε να δει πίσω, είδε το φεγγάρι να λάμπει και το πρόσωπο του Ανθρώπου του Φεγγαριού, να λάμπει περισσότερο.

Ο Αϊ-Βασίλης, μόλις που πρόλαβε να μοιράσει όλα τα δώρα, εκείνη τη χρονιά. Μετά γύρισε πίσω στο φεγγάρι και μοιράστηκε πίτες και γλυκά με τον Άνθρωπο του Φεγγαριού και του άφησε τα δώρα του. Μετά επέστρεψε στο Βόρειο Πόλο την ώρα του μεσημεριού, ανήμερα τα Χριστούγεννα. Έστειλε τα ελάφια του να ξεκουραστούν για μια βδομάδα κι αυτός πήγε για ένα μακρύ ύπνο.

Ο Άνθρωπος του Φεγγαριού, δουλεύει πάντα την παραμονή των Χριστουγέννων κι όπως μπορείτε να δείτε, χαμογελάει όλες τις ημέρες του χρόνου.


ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Asan6x10




ΠΗΓΗ: ΓΙΑΠΡΑΚΙ
ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
Τριτάκι
Τριτάκι

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Registration date : 08/12/2007

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Empty Απ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...

Δημοσίευση από Admin Πεμ Δεκ 18, 2014 1:15 am

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Christmas_sleigh_33

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Roudolf1

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Roudolf2

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Roudolf3

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Roudolf4

Admin
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1124
Registration date : 31/10/2007

https://mikrateratakia.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Empty Απ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Σαβ Δεκ 26, 2015 4:12 am

Χριστούγεννα του 2015. Καιρός και πάλι για παραμύθια... 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... 20063310


Το φτωχό καλό παιδί



"Ήταν μια φορά κ' έναν καιρό μια φτωχή γυναίκα κ' είχε τέσσερα θηλυκά παιδιά. Δούλευε η άτυχη να τα μεγαλώσει, αλλά τι να σου πρωτοκάνει; Μεροκάματο, μεροφάγωτο. Ίσα-ίσα το ψωμί των παιδιών της έβγαζε. Τα είχε κ' εγύριζαν γυμνά και ξυπόλυτα ' δεν περίσσευε λεπτό να τους πάρει και κανένα ρουχαλάκι. Αν βρισκόταν καμμιά χριστιανή και της έδινε κανένα παλιό, το συγύριζε για τη μεγάλη, έπειτα το έκοβε, να το βάλει η δεύτερη, η τρίτη. Για το μικρό δεν απόμενε τίποτα. Χειμώνα και καλοκαίρι γύριζε μ'ένα κουρελιασμένο πουκαμισάκι, ξυπόλυτο και ξετραχηλισμένο.

Μια χρονιά ο χειμώνας ήρθε πολύ βαρύς! Βροχές, κρύα, χιόνια. Το καημένο το μικρό έτρεμε, δε μπορούσε να ζεσταθεί. Λέει της μάνας του: "Μάνα! Γω θα φύω! Θα πά να βρω άλλη μάνα, να μου κάνει και κανένα ρουχαλάκι καμμιά φορά. Θα πεθάνω, αν απομείνω άλλο εδώ! Μόνο με το πουκαμισάκι δε βαστώ!"

Φεύγει το παιδί! Πάει... πάει... Στο δρόμο βρίσκει ένα πουλάκι κάτω απ' ένα δέντρο. Το πουλάκι ήταν μικρό κι αμάλλιαγο. Είχε πέσει απ' τη φωλιά του και φώναζε. Δεν είχε δύναμη να πετάξει, ν' ανεβεί πάνω στο δένδρο. Θα ψοφούσε κάτω στο χώμα.

Το παιδί το λυπήθηκε. Το πήρε στα χεράκια του, το ζέστανε μεσ' στη φούχτα του. Κοίταξε γύρω του και, σαν είδε έναν άντρα που ερχόταν, του είπε και το έβαλε πίσω στη φωλιά του. Το γλίτωσε το πουλί!

Πήρε πάλι το δρόμο του το παιδί και πήγαινε να περάσει ανάμεσα από κάτι κλαδιά. Βλέπει μιαν αράχνη κ' έπλεκε το πανί της πάνω κάτω, μπρος-πίσω και το μεγάλωνε γρήγορα- γρήγορα λες κ' είχε βιάση μεγάλη. Στάθηκε το παιδί και λέει: "Ας μη της χαλάσω το πανάκι της, ας πάω απ'την άλλη μεριά, να μη στεναχωρήσω την αράχνη." Του λέει η αράχνη:

- Σ' ευχαριστώ, καλό παιδί! Το καλό που μού 'κανες τι θέλεις να σου κάνω; Πού πας τώρα έτσι δα γυμνό και ξυπόλυτο;

- Πά να βρω πανί, να το πάω της μάνας μου, να μου κάνει κ' εμένα κανένα ρουχαλάκι, γιατί κρυώνω.

- Πήγαινε, του λέει η αράχνη, και στο γυρισμό σου πέρασε από δω να μου πεις να σε βοηθήσω κ' εγώ σε ό,τι δύνομαι.

Φεύγει το παιδί, πάει πιο πέρα, βρίσκει ένα βάτο. Πάει να περάσει, πιάνεται το πουκαμισάκι του πάνω στ' αγκάθια, κουρελιάστηκε, απόμεινε ντιπ τσίτσιδο. Έκλαιγε πια το παιδί. Ήταν καημός καρδιάς να τ 'ακούς και να το βλέπεις!...

Τ' ακούει εν' αρνάκι που έβοσκε εκεί δα κάτω στο λιβάδι. Του λέει:

- Τί έχεις παιδάκι μου; Γιατί κλαις; Σ 'έδειρε κανείς;

- Αχ! λέει το παιδί, πήγαινα να βρω κανένα ρουχαλάκι, να ντυθώ και πέρασα απ' το βάτο κι ο βάτος μου κουρέλιασε το πουκαμισάκι μου κι απόμεινα ολοτσίτσιδο.

Ερωτά τ' αρνί το βάτο:

- Αμ' γιατί του έκανες αυτό το κακό; Τί θα γίνει τώρα με το παιδί;

- Δώσ' του συ μαλλί κ' εγώ να το ξάνω. Να το πάρει, να πάει στη μάνα του, να του κάνει ρουχαλάκια, να είναι και μάλλινα να μην κρυώνει, λέει ο βάτος.

Αρχίζει τ' αρνί, γύριζε, γύριζε γύρω-γύρω στο βάτο άφηνε πάνω στ' αγκάθια το μαλλί, το μάζευε το παιδί ξασμένο. Αφού μάζεψε κάμποσο, λέει:

- Σ' ευχαριστώ, αρνάκι μου! Πάω τώρα να προκάμω τη μάνα μου, να μου το γνέσει και να μου το υφάνει, να το κόψει και να το ράψει πριν απ' του Χριστού, να το βάλω που θα πάω να κοινωνήσω.

Έτρεχε πια στο δρόμο όλο χαρά, αλλά συλλογιόταν κιόλας που δε θα πρόκανε η μάνα του, μεροκαματάρισσα όπως ήταν, να κάνει όλες τούτες τις δουλειές ως του Χριστού και στεναχωριόταν.

Άμα έφτασε κάτω απ' το δέντρο, που ήταν η φωλιά του πουλιού, νά' σου μπροστά του η μάνα του πουλιού:

- Αχ! καλό παιδί! του λέει, πώς να σ' ευχαριστήσω; Το καλό που μού' κανες κι έσωσες το πουλάκι μου, πώς να σου το ξεπληρώσω; Τί 'ναι τούτο που βαστάς στα χέρια σου;

Λέει το παιδί πως ήταν το μαλλί που τού 'δωκε τ' αρνάκι και βιαζόταν να το πάει στη μάνα του να το γνέσει, να το υφάνει, να το κόψει, να το ράψει, να του κάμει ρουχαλάκια, να τα βάλει του Χριστού, να πά να κοινωνήσει.

- Δώσ' μου να σ' το γνέσω εγώ! λέει το πουλάκι.

Το πήρε στη μύτη του, ανέβηκε ψηλά-ψηλά, να κάμει μακριά κλωστή. Ως να γυρίσεις να ιδείς, τό 'χε γνεσμένο, τό 'κανε κουβάρι!

Το πήρε το παιδί και έφυγε.

Σαν έφτασε στην αράχνη, εκείνη το περίμενε.

- Ε! Τί έκαμες; Ηύρες τίποτα;

Σαν είδε τα κουβάρια το νήμα που βαστούσε στο χέρι του, πήρε το νήμα κι αρχίνησε, το ύφανε μάνι-μάνι μια χαρά!

Πήγε το παιδί στη μάνα του, της έδωκε το πανί, κι αυτή του έκοψε το φουστανάκι του, του το έρραψε, το έβαλε και ωμορφοστολίστηκε. Πήγε στην εκκλησία κι όλοι το εχάιδευαν που ήταν έτσι δα ζεστό κι ομορφοντυμένο."




("Ελληνικά Παραμύθια" -Το φτωχό καλό παιδί, εκλογή: Γ.Α.Μέγα, εικόνες: Ράλλη Κοψίδη και Φώτη Κόντογλου)
ΜΑΡΙΟΡΗ
ΜΑΡΙΟΡΗ
Εκτάκι
Εκτάκι

Αριθμός μηνυμάτων : 834
Registration date : 21/11/2007

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Empty Απ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...

Δημοσίευση από Admin Τρι Νοε 29, 2016 7:56 am

Τα Χριστούγεννα έρχονται πάλι. Και τα παραμύθια ετοιμάζονται να μας κρατήσουν ξανά συντροφιά... Αυτή τη χρονιά προτείνω όχι μόνο να διαβάσουμε παραμύθια αλλά να γράψουμε και τα δικά μας!!! Για τον Αη - Βασίλη; Για τα καλικαντζάρια; Για ό,τι τέλος πάντων φέρνει Χριστούγεννα στις ψυχές μας!


ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Xmas810
Admin
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1124
Registration date : 31/10/2007

https://mikrateratakia.forumotion.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Empty Απ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Σαβ Δεκ 16, 2017 1:24 pm

Και να που φτάνουν και πάλι τα Χριστούγεννα. Πιστά στο ραντεβού τους μαζί μας ή κι εμείς στην περιοδική μας συνάντηση με το πνεύμα των Χριστουγέννων! Τα παραμύθια είναι για μια ακόμη φορά ο καλύτερος τρόπος για να ζήσουμε αυτές τις μοναδικές μέρες του χρόνου!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... 69606110
ΜΑΡΙΟΡΗ
ΜΑΡΙΟΡΗ
Εκτάκι
Εκτάκι

Αριθμός μηνυμάτων : 834
Registration date : 21/11/2007

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Empty Απ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...

Δημοσίευση από ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Κυρ Δεκ 27, 2020 4:56 pm

Χριστούγεννα ξανά! Τι καλύτερο από χουχούλιασμα δίπλα στο δεντράκι με ένα βιβλίο αγκαλιά; Και το καλύτερο παιχνίδι του κόσμου να σας φέρει ο Άγιος Βασίλης, σαν τα βιβλία και τα παραμύθια άλλο δεν υπάρχει! Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε!

Και η Μαριορή, η δασκάλα σας, αυτό κάνει τέτοιες μέρες. Βρίσκει την ευκαιρία να χάνεται απερίσπαστη στις μαγικές σελίδες των βιβλίων.

Κάπως έτσι βρέθηκα εγώ εδώ να προσέχω το φόρουμ!!!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... 10703510
ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
Τριτάκι
Τριτάκι

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Registration date : 08/12/2007

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... Empty Απ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...

Δημοσίευση από ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Δευ Δεκ 28, 2020 11:18 pm

Η Πούλια κι ο Αυγερινός

λαϊκό παραμύθι

Ένα κλασικό παραμύθι που απαντάται σε πολλές παραλλαγές και σε πολλές χώρες. Τα λαϊκά παραμύθια σήμερα ίσως να κόβονταν από την πολιτική ορθότητα λόγω της σκληρότητας και ωμότητάς τους, παλαιότερα όμως ήταν το μέσο για να ειπωθούν αλήθειες και πράγματα τα οποία με άλλον τρόπο τα παιδιά αλλά και οι μεγαλύτεροι δεν ήσαν έτοιμοι να αποδεχθούν, αλλά και να περάσουν ισχυρά μηνύματα. Αδερφική αγάπη, κυριότητα του εαυτού, αντίσταση σε βασιλιάδες και μητριές, κυνήγι της ελευθερίας και αστρική λάμψη στον ουρανό είναι μερικές μόνο από τις κυρίαρχες ιδέες αυτού του σκληρού αλλά υπέροχου παραμυθιού.

***

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... H_poul10

Ήταν κάποτε ένας κυνηγός που ζούσε με τη γυναίκα του και έκαναν ένα όμορφο κοριτσάκι που το ονόμασαν Πούλια. Όμως, μετά από λίγο καιρό η μητέρα πέθανε και ο κυνηγός ξαναπαντρεύτηκε και έκανε ακόμη ένα παιδί με την καινούρια του γυναίκα που το είπανε Αυγερινό. Παρόλα αυτά, η μητριά ζήλευε την Πούλια και ήθελε να την πουλήσει σαν σκλάβα στα παζάρια. Μα σαν το άκουσε αυτό Αυγερινός, πήγε στην Πούλια και της το μολόγησε/ “Πούλια, η μάνα μ’ θα σε πουλήσει”. Η Πούλια αποφασίζει τότες και ρωτά μια γριά γειτόνισσα. “Φύγε μακριά της”, τη συμβούλεψε εκείνη και της ξεδίπλωσε ένα ολόκληρο σχέδιο.

Την ώρα λοιπόν που θα τη χτένιζε η μητριά για να τη πάει στο παζάρι (γιατί αχτένιγη μπορεί και να δυσκολευόταν να την πουλήσει καλά), ο Αυγερινός θα άρπαζε την κορδέλα και θα έτρεχε μακριά, η Πούλια θα τον ακολουθούσε κι έτσι θα ξέφευγαν. Η γριά την προειδοποίησε ότι η μητριά θα τρέξει να τους φτάσει. “Τότε θα ρίξετε ένα μαχαίρι και θα γίνει κάμπος. Αλλά η μητριά θα τον περάσει και τότε θα ρίξετε αυτό το χτένι και θα γίνει λόγγος πυκνός μ’ αγκάθια, αλλά και αυτόν θα τον περάσει. Τέλος, θα ρίξετε αυτό τ’ αλάτι και θα σχηματιστεί μια λίμνη που δε θα μπορεί να περάσει”. Αυτά τους είπε η γριά και τους έδωκε το μαχαίρι, το χτένι και το αλάτι.

Η μητριά αρχίζει το χτένισμα, ο Αυγερινός αρπάζει την κορδέλα, τα δυο παιδιά τρέχουν, η μητριά τους κυνηγάει κι όλο γίνονται όπως τους τα ‘χε πει η γριά. Μέχρι όμως την λίμνη. Εκεί, η μητριά καταριέται τον Αυγερινό. “Αυτού που θα πας, να διψάς πάντα και νερό να θες να πιεις. Κι απ’ όποιου ζώου την πατημασιά νερό πιεις, τέτοιο ζώο να γίνεις”

Στη διαδρομή ο Αυγερινός δίψασε και ήθελε να πιει από μια πατημασιά λύκου. “Μην πίνεις, γίνεσαι λύκος και με τρως”, τον απέτρεψε η Πούλια. Μετά συναντούν μια πατημασιά αρνιού αλλά η Πούλια δεν μπόρεσε να τον αποτρέψει, ήπιε και μεταμορφώθηκε σε αρνί. “Μπεε, Πούλια… Μπεε, Πούλια”. Μπρος η Πούλια, πίσω το αρνάκι, έφτασαν στο πηγάδι του βασιλιά όπου ήπιαν νερό. “Θεμου δώσε μου δύναμη να ανέβω στην κορφή του κυπαρισσιού”. Έτσι κι έγινε. Κι ανέβηκε εκείνη στην κορφή και έκατσε και γίνηκε ένας θρόνος ολόχρυσος και το αρνί έβοσκε από κάτου. Όμως σε λίγη ώρα εμφανίστηκαν στρατιώτες με άλογα και της ζήτησαν να κατέβει γιατί από την λάμψη της τρόμαζαν τα άλογά τους και δεν ζύγωναν να πιουν νερό. Μα εκείνη δεν το έκανε. “Δεν κατεβαίνω, ας πιούν τα άλογά σας νερό, τίποτα δεν σας κάμω εγώ”

Οι στρατιώτες πήγαν στο βασιλόπουλο και του είπαν τι συνέβαινε και προσπάθησε και εκείνος να την κατεβάσει από το κυπαρίσσι αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Τότε αρχινάνε να πριονίζουν το δέντρο, αλλά το αρνάκι έγλυφε τον κορμό και εκείνος έθρεφε, διπλός εγινόταν. Το βασιλόπουλο τους έδιωξε όλους απ εκεί και πήγε να ζητήσει τη βοήθεια μιας γριάς που χρησιμοποιώντας ένα κόσκινο, ένα σκαφίδι και αλεύρι κοσκίνιζε ανάποδα κάτω από το δέντρο. Η Πούλια της φώναζε να κοσκινίζει αλλιώς κι όχι έτσι, η γριά έκαμε ότι δεν ακούει και τότες η Πούλια κατέβηκε κάτω να της δείξει πως κοσκινίζουν. Το βασιλόπουλο που ήταν κρυμμένο, προβάλλει αμέσως και την αρπάζει. “Το αρνάκι μου, το αρνάκι” φώναζε η Πούλια. “Θα σου φέρω όσα αρνιά θέλεις, μην χολοσκάς” της είπε εκείνος. “Εγώ δεν τ’ αλλάζω με τίποτα στο κόσμο το αρνάκι μου” του πε και έτσι το πήρε μαζί στο παλάτι όπου την πήγε το βασιλόπουλο και την παντρεύτηκε μάλιστα.

Ο βασιλιάς αγάπησε την Πούλια πολύ και ζούσαν αγαπημένοι αλλά η πεθερά της την φθόνησε και μια μέρα που έλειπε ο γιος της στο κυνήγι, την πήγε σ’ ένα πηγάδι και την έριξε μέσα. Το αρνάκι το ένιωσε και άρχισε να βελάζει και βάλθηκε να το σφάξει.

Γυρνά το βασιλόπουλο. “Μάνα που είναι η νύφη;” την ρωτάει. “Έξω” του λέει εκείνη. “Και καλά που είναι έξω, να σφάξουμε το αρνί” του ‘πε. Τ’ ακούει το αρνί αυτά και τρέχει στην Πούλια στο πηγάδι και της τα λέει.

– Πούλια θα με σφάξουν.

– Σώπα μάτια μου, κανείς δε θα σε σφάξει.

Τότες οι δούλες της βασίλισσας πιάνουν το αρνί για να το σφάξουν. “Θε μου, τον αδερφό μου τον σκοτώνουν κι εγώ ‘μαι στο πηγάδι κλεισμένη” παρακάλεσε. Και μεμιάς πετάχτηκε από το πηγάδι και πήγε βρήκε το αρνί που του ‘χαν κόψει τον λαιμό. Και φώναζε “το αρνί μου, το αρνί μου”. Το βασιλόπουλο της υποσχέθηκε όλα τα αρνιά του κόσμου, εκείνη αρνιόταν να καθίσει μαζί τους. Όταν τέλειωσαν το δείπνο τους, πήγε και μάζεψε τα κόκαλά του, τα έβαλε σε μια στάμνα και πήγε και τα έθαψε στον κήπο.

Το πρωί που ξύπνησαν, είδαν να ‘χει φυτρώσει εκεί μία πορτοκαλιά με ένα χρυσό πορτοκάλι στην κορφή. Η πεθερά ήθελε να το κόψει, κανείς δεν μπορούσε να το φτάσει κι όταν πήγε η ίδια, γύρισαν τα κλαδιά να της βγάλουν τα μάτια. Και τότε πήγε η Πούλια να το κατεβάσει και το πορτοκάλι της είπε “πιάσε με σφιχτά, Πούλια”.

“Έχει γεια καλέ μου πεθερέ και συ καλό μου βασιλόπουλο. Εγώ σε κόσμον τέτοιον δεν μπορώ να ζήσω. Από τα χέρια της μητριάς έπεσε στα χέρια της πεθεράς. Αντίο” τους είπε και μεμιάς πετάχτηκε στον ουρανό και έγινε αστέρι. Και μαζί με τον Αυγερινό λάμπουνε στον ουρανό.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ... 20063410


Το παραμύθι έχει καταγράψει ο σπουδαίος Έλληνας λαογράφος και καθηγητής Γεώργιος Α. Μέγας στο δίτομο Ελληνικά Παραμύθια, Εκλογή Γ.Α. Μέγα, εκδ. Ι.Δ.Κολλάρος και Σια, με εικόνες των Φώτη Κόντογλου και Ράλλη Κοψίδη.
ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
Τριτάκι
Τριτάκι

Αριθμός μηνυμάτων : 36
Registration date : 08/12/2007

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης